100. rocznica urodzin Witolda Turkiewicza – Ze Skarbnicy Muzeum Karkonoskiego

Artysta urodził się w 1926 roku w Kobryniu. W 1956 r. obronił dyplom z wyróżnieniem w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Początki swojej drogi twórczej związał z Kotliną Kłodzką. Pracował jako projektant szkła w Hucie Szkła Kryształowego w Stroniu Śląskim. Ścieżka kariery poprowadziła Turkiewicza na tory zawodu nauczyciela, a następnie na stanowiska dyrektorskie w muzeach w Kłodzku i Bystrzycy Kłodzkiej.
Końcowy etap życia Turkiewiczowie rozpoczęli w Jeleniej Górze-Cieplicach, gdzie przeprowadzili się w 1978 r. Od rodziny otrzymali duży dom z ogrodem w Karpaczu, w którym artysta podjął się intensywnej pracy ze szkłem, grafiką i rysunkiem.
Szkło użytkowe tworzone przez projektanta pokazywało jego głęboką fascynację secesją, a szczególnie wytworami Émile’a Gallé. Artysta inspirował się naturą, uważnie studiował grę światła, wykorzystywał różne rodzaje faktur w swoich pracach. Najbardziej rozpoznawalnym elementem dzieł Turkiewicza jest trawienie kwasem szkła warstwowego. Projektant obserwował obiekty z francuskich wytwórni, inspirując się ich wykonaniem, natomiast sam poszukiwał swojego indywidualnego środka przekazu. Eksperymentował z chemikaliami, szlifami, fakturami, dzięki czemu mógł wytworzyć własny sposób na trawienie szkła.
Stylistyka Witolda Turkiewicza objawia się zgeometryzowanymi formami natury, stonowanymi kolorami, zmatowieniem powierzchni często dodatkowo fakturowanej.
Artysta był ceniony w obszarze kultury, brał udział w licznych plenerach i wystawach, zdobył wiele nagród za swoje prace. Dzieła Witolda Turkiewicza znajdują się w wielu kolekcjach muzealnych, m.in. w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze, Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Ziemi Kłodzkiej czy Muzeum Mazowieckim w Płocku. Witold Turkiewicz zapisał się w historii szczególnie jako twórca szkła, który pracował w wymagającej technice trawienia.