Zakończenie 62. sezonu artystycznego

Gdy w 1900 roku Siergiej Rachmaninow rozpoczął pracę nad kolejnym monumentalnym dziełem na fortepian i orkiestrę, jego stan emocjonalny był dramatyczny. Pomocną dłoń podał mu terapeuta Nikołaj Dahl, któremu kompozytor zadedykował II Koncert fortepianowy c-moll op. 18. Wzniosłe melodie i wybitna partia fortepianu przyniosły twórcy ogromny sukces, którego tak bardzo potrzebował. To jedno z najbardziej uwielbianych dzieł i kwintesencja rosyjskiego romantyzmu ujęta w symfoniczną formę: muzyka, która chwyta za serce i nie puszcza od pierwszej do ostatniej nuty.IX Symfonia e-moll op. 95, znana jako „Symfonia z Nowego Świata”, to jedno z najpopularniejszych dzieł w całej historii muzyki klasycznej. Antonín Dvořák stworzył je w 1893 roku podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych, gdy jako dyrektor Narodowego Konserwatorium Muzycznego w Nowym Jorku chłonął energię rodzącej się metropolii. W partyturze usłyszymy echa spirituals oraz muzyki Afroamerykanów, objawiające się w synkopowanych rytmach i charakterystycznych skalach pentatonicznych. Jednocześnie utwór pozostaje zakorzeniony w czeskiej duszy kompozytora. O wyjątkowości tego dzieła decydują detale: skala pentatoniczna, nadająca muzyce ludowy charakter, oraz obniżony siódmy stopień, zapowiadający narodziny bluesa. Symfonia ta stała się pomostem między Starym Kontynentem a Ameryką, ale jej legenda sięga znacznie dalej. W 1969 roku nagranie dzieła zabrał ze sobą Neil Armstrong na pokład Apollo 11. Podczas pierwszej misji na Księżyc muzyka Dvořáka dosłownie opuściła Ziemię, by towarzyszyć ludzkości w odkrywaniu „Nowych Światów” w kosmosie.