Kiedyś były markowe jeleniogórskie napitki

Nasz region, a nawet sama Jelenia Góra były dawniej miejscem produkcji markowych, lokalnych trunków. Pod koniec XIX wieku było ich w mieście 15. Najsłynniejsza i najbardziej znana była Wytwórnia Likierów W. Koernera. Założył ją w 1810roku w Staniszowie Christian Gottlieb Keerner. Była to wówczas spółka, która rozpoczęła produkcję likieru, wg receptury założyciela zakładu, pod nazwą Staniszowski Gorzki (Echt Stondorfer Bitter). Napój był tak dobry, że szybko zdobył dobrą markę w Niemczech i Europie, a właściciel otrzymał tytuł Dostawcy Dworu Cesarskiego. Rosnące zapotrzebowanie na ten likier spowodowało, że na początku XX wieku, zakład przeniesiono do Cunersdorfu (Kunic),które w latach 30. stały się częścią Jeleniej Góry. Część budynków wytwórni istnieje do dzisiaj przy ul. Wolności 150. W latach 30. XX wieku produkowano tam 10.000 litrów likieru dziennie, a w 1935 roku obchodzono hucznie 125 lecie istnienia wytwórni. Oprócz Prawdziwego Staniszewskiego Gorzkiego, produkowano tam też Likier Wiekowy (Likier Saculum) i Likier Zielona Pamarańcza (Likier Grunen Pomeranzen). W 1945 roku wytwórnia przeniosła się do Szawjcarii.

Znaną wytwórnią alkoholu była Fabryka Wyrobów Alkoholowych Braci Cassel. Wytwórnia powstała w 1853 roku jako spółka akcyjna. Zajmowała budynek przy Rynku nr 14, a jej siedziba mieściła się w budynku obok, gdzie znajdował się hotel „Biały Rumak” (Weises Reuss). Zakład produkował wina owocowe i jagodowe, słodkie i wytrawne. Wsród nich były wina markowe, m.in.: „Rubezhal”, a także likiery i soki jabłkowe. Najbardziej znany był likier Sneekopee (Śnieżka), a w latach 30. XX wieku produkowano tam rum Dobry Stary Rum Jamajski (Feiner alter Jamaica Rum). Z czasem wytwórnia wykorzystała tez budynki przy ul. Podwale 20-22 i przy ul. Maja 70. W latach 40. XX wieku firmę przejął Richard Heise. Zmieniono nazwę na Zakład Produkcji Napojów – Towarzystwo Akcyjne.

Przy ul. Drucianej 1-2, w nieistniejących już dzisiaj budynkach, funkcjonowała przed wojną Fabryka Likierów Gustawa Horniga. Produkowano tam przede wszystkim trzy rodzaje likierów: Błękitną Karkonoską Gencjanę o lekko fioletowym odcieniu, Likier karkonoski Kochaj mnie oraz Likier Broda Karkonoskiego Diabła. Alkohole te były rozlewane w butelki o bardzo różnych kształtach. Likiery produkowane były na górskich, karkonoskich ziołach.

Także na tej bazie swoje wyroby wytwarzała Wytwórnia Alkoholi Hermana Meiere. Funkcjonowała ona w Jeleniej Górze od lat 20. XX wieku. Produkowała napoje alkoholowe niskoprocentowe. Hitem zakładu był Poncz Ducha Gór (Rubezahl Punsch).

Wszystkie wytwórnie jeleniogórskie, na wystawach krajowych i zagranicznych otrzymywały liczne nagrody i wyróżnienia. A dzisiaj? A dzisiaj Jelenia Góra jest mistrzem abstynentów? Raczej nie, ale amatorzy alkoholowych trunków raczą się wyrobami zamiejscowymi. Ziół w górach zbierać już nie można, na co nie pozwalają przepisy Karkonoskiego Parku Narodowego, a co bardziej przedsiębiorcy mieszkańcy regionu wytwarzają własne wina owocowe i z jagód leśnych, a także napoje wysokoprocentowe o wielkiej mocy, których Duch Gór by się nie powstydził.