Kontrolowane szaleństwo z piórem

O ile praca nad dalszymi losami muzealnika i detektywa amatora pana Tomasza była przez A. Pilipiuka traktowana jak chałtura (pisał zresztą pod pseudonimem jako Tomasz Olszanowski), o tyle twórczość późniejszą traktował całkiem serio. Z drążenia cyklu o Panu Samochodziku zrezygnował, kiedy mógł sobie pozwolić na pisanie i wydawanie tego, co naprawdę chciał pisać.

Popularność przyniosła mu postać Jakuba Wędrowycza, uosobienia degenerata i bimbrownika. Spod pióra pisarza wyszło ponad 60 utworów związanych z Wędrowyczem. – Do dziś sprzedają się najlepiej – przyznał Andrzej Pilipiuk. Dodał też, że nad wieloma innymi książkami napracował się bardziej, ale nie stały się one księgarskim hitem.

Pisarz podzielił się z licznie zgromadzoną młodzieżą, która przybyła dziś na drugie już spotkanie autorskie (pierwsze odbyło się wczoraj po południu), swoimi przemyśleniami, upodobaniami literackimi. Dał też kilka rad dla tych, którzy chcieliby w przyszłości iść w jego ślady. – Pisarz musi być odrobinę szalony, aby w fabule zauważać rzeczy nowe, które nadadzą sens temu, co pisze. To jednak musi być szaleństwo kontrolowane – mówił. Szukając pomysłu na fabułę warto oprzeć się na znanych obrazach i poszukać w nich nowych możliwości. Dał przykład motywu syreny jako składnika na potrawę sushi (ogon) oraz inspiracji do wątku kryminalnego (zabicie jej części ludzkiej). – Trzeba też zapoznać się z literacką polszczyzną i nabrać w tym pewnej ogłady, a także bardzo dużo czytać – mówił.

Opowiadał też o technice pisania. – Nie jest tak, że siadam i piszę książkę od początku do końca. Często właśnie od końca zaczynam i dorabiam do niego historię – mówił. – Jeśli zacinam się na jakiejś akcji, przeskakuję do następnej, a potem wracam tam, gdzie się zatrzymałem. Jedną książkę składałem z ponad dwudziestu różnych plików tekstowych. To trochę tak, jak budowanie domku z klocków – dodał. Podkreślił też, że obróbką redakcyjną zajmuje się jego żona.

Sam pisarz nie czuje się dobrze w realistycznej powieści obyczajowej. Najwygodniej porusza się po tajemniczych ścieżkach krainy fantastyki, które umieszcza w namacalnej rzeczywistości. W ten sposób „sportretował” wieś Wojsławice, z którą związany był rodzinnie. Nie wszyscy byli tym zachwyceni. – Dyrekcja szkoły wręcz przyznała, że moja twórczość ma wpływ na uczniów – powiedział pisarz. Jednak podziękowano mu honorowym tytułem za promocję. Przygotowuje obecnie album o tej wsi, aby w ten sposób przybliżyć jej historię. Inspiracją były też dla niego kraje Skandynawii: Szwecja i Norwegia oraz Litwa i Ukraina.

Andrzej Pilipiuk, z wykształcenia archeolog, z pasji – kolekcjoner minerałów – znany jest nie tylko ze swoich książek, lecz także z wyraźnej postawy politycznej. Przekonany konserwatywny liberał i monarchista, związany z Unią Polityki Realnej bez powodzenia startował w wyborach do parlamentu w 2005 roku i do Parlamentu Europejskiego w tym roku. – Gdybym został posłem, to bym się nie wahał powiedzieć o wielu sprawach z mównicy, żeby się społeczeństwo otrząsnęło – powiedział dziś.

Podkreślił też wyraźną niechęć do socjalizmu, który – zdaniem pisarza – wyczynił w Polsce wiele zła. Swoim przekonaniom w tej kwestii dał wyraz w powieści „Księżniczka”, w której odnosi się do wielu motywów literatury grozy, w tym do wampiryzmu. Zapytany o swoje preferencje literackie zganił, między innymi, noblistkę Wisławę Szymborską, za jej socrealistyczne wiersze. - To było głęboko obrzydliwe - ocenił.