Międzynarodowe opodatkowania w PIT 36

Podstawy funkcjonowania rozliczeń międzynarodowych w Polskim ustawodawstwie
Istnieje szereg regulacji dotyczących rozliczeń w sytuacjach tak zwanych osób między-państwowców. Ustawodawca zauważa migracje ludności, w tym dotyczące zamieszkania oraz osiągania przychodów. Sprawy te reguluje między innymi szereg międzynarodowych umów, które różne państwa zawierają, w celu ułatwienia podatnikom funkcjonowania w międzynarodowej rzeczywistości podatkowej. Kwestie te reguluje również jeden z podstawowych aktów prawnych polskiego zbioru przepisów podatkowych, czyli Ustawa z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2020.1426 tj. z dnia 2020.08.21), zwana dalej "Ustawa o PIT". Zgodnie z jej art. 29 ust 4 i w zw. z art. 3 ust. 2 a:
wyciąg z przepisów

Ustawa o PIT art. 29 i art. 3 ust. 2
Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 2arn (Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy)
1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej irn2) udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowychrn- uzyskane przychody, o których mowa w ust. 1, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej mogą, na wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym składanym za dany rok podatkowy, opodatkować na zasadach określonych w art. 27 ust. 1. W tym przypadku pobrany od tych przychodów zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w ust. 1, traktuje się na równi z pobraną przez płatnika zaliczką na podatek dochodowy.

Praktyka stosowania w PIT 36
Powyższe przepisy w praktyce oznaczają możliwość opodatkowania w Polsce swoich przychodów, na zasadach zgodnych z art. 29, to znaczy przy zastosowaniu skali podatkowej na zasadach ogólnych. Z takiego rozwiązania mogą jednak skorzystać tylko podatnicy, którzy mają miejsce zamieszkania w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie, które należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Takie miejsce zamieszkania należy udokumentować, przed rozliczeniem PIT, dokumentem certyfikatu rezydencji. Rozliczenie w Polsce następuje na wniosek podatnika. Zasadę te można stosować, jeżeli istnieje podstawa prawna, wynikająca z międzynarodowej umowy o podwójnym opodatkowaniu lub innych odpowiednich umów, której Rzeczpospolita Polska ratyfikowała do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych, od organu innego państwa (gdzie podatnik ma miejsce zamieszkania do celów podatkowych). Rozliczenie takie można przygotować na druku PIT 36.