O dostępności i barierach w mieście

Temat wymaga wciąż jeszcze w Jeleniej Górze społecznej debaty oraz stałych konsultacji władzy samorządowej ze środowiskiem osób niepełnosprawnych, seniorów, opiekunów w sprawach dostępności obiektów, przestrzeni publicznej i usług w naszym mieście. Stowarzyszenie Inwalidów Wzroku liczące 89 Członków wykazuje szczególną aktywność i zaangażowanie w sprawach poprawy warunków życia codziennego pod względem dostępności i bezpieczeństwa w środowisku.

Od kilku lat organizacje zrzeszone w Karkonoskim Sejmiku Osób Niepełnosprawnych w Jeleniej Górze pracują społecznie nad „mapą barier w mieście”. Polega to na nanoszeniu na wycinkowych mapach poszczególnych dzielnic Jeleniej Góry zauważonych przeszkód takich, jak na przykład: znaki drogowe i słupy energetyczne posadowione na chodniku, nieoznakowane uskoki terenu na ciągach dróg dla pieszych, wysokie krawężniki czy nieodpowiednia względem potrzeb osób starszych i z niepełnosprawnościami sygnalizacja uliczna.

Gościem specjalnym spotkania był Maciej Kaczor i Joanna Krupa - przedstawiciele Dyrekcji Miejskiego Zarządu Dróg i Mostów w Jeleniej Górze, którzy przedstawili informację o aktualnie prowadzonych inwestycjach i remontach drogowych w mieście.

Uczestnicy spotkania żywo włączyli się w dyskusję zabierając głos zarówno w sprawach pozytywnych przemian w mieście jak również wskazując szczególne zagrożenia dla osób starszych, niedowidzących, niewidomych, słabo słyszących, głuchych, z dysfunkcją narządu ruchu oraz pozostałymi niesprawnościami. Wskazane zostały niektóre miejsca i zaobserwowane sytuacje niebezpieczne na chodnikach jak nierówności i ubytki w strukturze chodnika, brak planowanej od wielu lat „szpilkostrady” na głównym trakcie komunikacyjnym w mieście od ulicy 1 Maja przez cała ulicę Konopnickiej do Jeleniogórskiego Rynku a pamiętać należy, że społeczność Jeleniej Góry składa się w znacznym stopniu – około 40 % ogółu mieszkańców – z osób starszych i osób niepełnosprawnych. Wielu uczestników spotkania zabierało głos zgłaszając na przykład: brak krawężników, wystające studzienki, niebezpiecznie śliska droga dojścia do przystanków MZK i nawierzchnia przystankowa zimą, przeszkody ustawione w ich obrębie: niewłaściwie zabezpieczone roboty remontowo-budowlane, „zaparkowane” samochody, rowerzyści bez sygnału, rolkarze.

Problemem dla osób z niepełnosprawnościami i osób starszych w ruchu ulicznym zgłoszonym w trakcie dyskusji jest brak właściwej sygnalizacji akustycznej na przejściach dla pieszych, szczególnie na rondach, których pojawia się w naszym mieście coraz więcej. Brak w wielu miejscach ścieżek dotykowych i pasów ostrzegawczych przy przejściach dla pieszych. Podano przykłady innych miast, w których takie systemowe rozwiązania są już stosowane.

Wskazano również miejsca i obiekty publiczne, które od lat stanowią barierę dostępności dla inwalidów i osób starszych jak schody, brak barierek, brak właściwego oznakowania i właściwego oświetlenia, braki w oznakowaniu kierunkowskazów wyjazdowych z miasta. | Zwrócono uwagę - mówi Maciej Kaczor - na szereg przepisów, które przeczą logice na przykład wprowadzenie systemu parkowania samochodów równolegle do chodnika, co zmniejsza liczbę miejsc parkowania, w tym przeznaczonych dla osób niepełnosprawnych.

Podobnie wygląda sytuacja sygnalizacji dźwiękowej na przejściach dla pieszych, która została wprowadzona decyzją centralną wbrew oczekiwaniom osób niepełnosprawnych; dotychczasowy sygnał „kołatkowy” lub głosowy zamieniono na dźwięk, który zlewa się z szumem otoczenia i jest niesłyszalny.

Nie we wszystkich miastach Europy Zachodniej miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych oznakowane są kolorem niebieskim, co generuje dodatkowe koszty w budżetach miast i gmin w kraju a budżet na te cele pozostaje bez zmian od kilku lat. | Efektem takich spotkań – mówi Mirosława Jośko, wiceprezes SIW – ma być pomoc Miastu w dostosowaniu infrastruktury komunalnej do autentycznych potrzeb mieszkańców. - To również próba dialogu z Prezydentem Miasta w żywotnych interesach jego mieszkańców.