Po „Portretach w zawieszeniu – „W obronie piękna”

Na obrazach Katarzyny Rotkiewicz - Szumskiej bohaterami są postacie wypatrzone na fotografiach. Epoka nie gra roli – to mogą być dzieci z grupowego zdjęcia z przedwojennego domu dla sierot, albo młody Thomas Bernhard, albo anonimowa dziewczyna. Nawet z mini zdjęcia w gazecie artystka potrafi wyciągnąć intrygujące twarze. Wyjęte ze swojego kadru i wstawione w kadr obrazu zyskują na sugestywności, zaczynają grać jakieś nowe role. To portrety, za którymi czai się historia, chęć opowiadania. Niby realizm, ale daleki od wiernego odtwarzania rzeczywistości. Czasami obrazy są syntetyczne w formie, uproszczone, czasami na pierwszy plan wybija się malarski gest. (Małgorzata Czyńska)

Katarzyna Rotkiewicz-Szumska - malarka, studiowała w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku na wydziale Malarstwa i Grafiki. Dyplom w roku 1983 u prof. Jerzego Krechowicza. Od 1992 roku współtworzy Teatr Cinema a od 2005 - Festiwal Muzyki Teatralnej, będący autorskim projektem Teatru Cinema. Mieszka i pracuje w Michałowicach, w Karkonoszach, w domu będącym również siedzibą teatru i miejscem realizacji gościnnych projektów artystycznych. Autorka cyklu portretów będących próbą stworzenia swoistej kroniki malarskiej opartej o opowieści mieszkańców Michałowic. Projekt zrealizowany został w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i prezentowany jest również na wystawie „Portrety w zawieszeniu”.rn rnW przygotowaniu natomiast jest wystawa Stanisława Mazusia pt. „W obronie piękna”. Będzie to jubileuszowa wystawa malarstwa pejzażowego i portretowego w duchu tradycyjnego malarstwa dziewiętnastowiecznego.