Sekretne ścieżki wzgórza Paulinum

Park Paulinum zaprasza ciekawą kompozycja zabytkowych skałek, tajemniczych przejść i wyremontowanego w nowoczesnym stylu pałacu. Nazwa parku pochodzi od imienia pierwszego superiora zakonu jezuitów, Paula Kottinga.

Wycieczka w to wyjątkowe miejsce rozpoczyna się od ulicy Nowowiejskiej. Po drodze mijamy komendę policji. Kilkaset metrów wyżej przywita nas brama z napisem „Pałac Paulinum”, a tuż za nią już całe mnóstwo tajemniczych niespodzianek. Jedną z nich jest skalna kapliczka, która można podziwiać, niestety, tylko zza krat. Niemniej warto.

Po drodze na szczyt wzgórza zobaczymy przepiękne okazy skał, które niczym rzeźbione pozują do zdjęć razem ze słońcem. Nieopodal boisko schowane obok, pozostałość po dawnych terenach sportowych zlikwidowanej jednostki wojskowej.
Na wzgórzu czeka na nas kamienna ławeczka, wyrzeźbiona w skale, która jest zarazem punktem widokowym.

To piękne miejsce ma niezwykle ciekawą historię. Pierwsze wzmianki o dobrach paulińskich pochodzą z 1655 roku, w którym to przejęli je jezuici od Baltazara Kohlera za 500 guldenów. W połowie XIX wieku folwark przejął zamożny jeleniogórski fabrykant Richard von Kramst. Wówczas wybudowano tu ścieżki, alejki i punkty widowiskowe. Prace trwały trzy lata.

W latach siedemdziesiatych XIX wieku właściciel zdecydował się na budowę nowej rezydencji na Górze Krzyżowej. Rezydencja stylem przypominała niemiecki renesans, a liczne detale i elementy wystroju wprowadziły klimat średniowiecznych zamków, szczególnie saskich.

W 1872 roku nowym właścicielem posiadłości został tajny radca handlowy Oskar Caro, dyrektor generalny i współwłaściciel Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Żelaznego Kopalń i Hut w Katowicach. W 1906 roku rozpoczął on przebudowę i modernizację pałacu. W tym czasie powiększono park pauliński od wschodu i od południa. Wytyczono dodatkowe alejki, wykopano staw.

W 1933 roku pałac został sprzedany Niemieckiemu Frontowi Pracy DAF- owi. Szkolono tu współpracowników DAF- u i Rad Powierniczych duchu ideologii narodowo-socjalistycznej. W połowie lat 30-tych na terenach przyległych do parku wzniesiono koszary wojskowe.

Po II Wojnie Światowej Paulinum stało się największą skarbnicą odnajdywanych na Dolnym Śląsku dzieł sztuki, skradzionych z terenu Polski przez niemieckich okupantów. Obok Skarbnicy Muzealnej Ministerstwa Kultury i Sztuki w posiadłości utworzono dom wypoczynkowy dla historyków sztuki, archeologów i muzealników.

Dyrektorem pałacu i skarbnicy dzieł sztuki została Barbara Tyszkiewicz, matka aktorki Beaty Tyszkiewicz. W roku 1952 obiekt przejęło wojsko.
Drastycznie przebudowano niektóre wnętrza pałacu dla potrzeb wojskowej administracji.