Solidarni z Ukrainą

W wyniku decyzji dyktatora z Rosji giną ludzie, a politycy na całym świecie - podobnie jak w wielu momentach historii - potępiają i solidaryzują się z napadniętym narodem. Czy pójdą za tym realne działania - przekonamy się.

Dzisiaj (24.02) o godz. 3:45 Rosjanie zaatakowali Ukrainę niszcząc m.in. cele wojskowe i lotniska. Poniżej przedstawiamy oficjalne stanowisko prezydenta Jeleniej Góry (w oryginale) opublikowane na Facebooku:

Od dziś stwierdzenie, że podstawą życia jest pokój przestało mieć wymiar abstrakcji.
Wojna w Ukrainie jest aktem zbrodni nie tylko wobec Ukrainy, chociaż dziś to Ukraińcy niosą jej ciężar i będą długie lata konfrontować się z jej konsekwencjami.
Nie ma żadnej wątpliwości, że zbrodniczy reżim, który wojnę wywołał – przegra ją, jak każdy reżim, który taką decyzję kiedykolwiek w historii podejmował. Ale tysiące ludzi zapłaci za to życiem, a setki tysięcy, czy miliony – straci dorobek życia.
Dlatego w tak nieprawdopodobnie trudnej sytuacji będziemy, jako kraj, ale też jako Miasto pomagać Ukraińcom, których spotyka tragedia wojny. Będziemy pomagać także dlatego, że setki tysięcy Ukraińców w Polsce pracują w naszych firmach, wspierając naszą, polską gospodarkę.
Grupa osób z zaprzyjaźnionego z Jelenią Górą Siewierodoniecka w obwodzie ługańskim, będącej dziś najpierwszej linii frontu zwróciła się do nas z pytaniem, czy będziemy mogli przyjąć kilkadziesiąt osób na czas ostrego zbrojnego konfliktu w tamtym obszarze. Wskazywano głównie osoby z „kartą Polaka”, mające rodzinne związki z Polską.
Nie ma i nie może być innej odpowiedzi, niż „tak”. I nie ma decydującego znaczenia, czy mają oni polskie korzenie, czy też nie mają uwiarygodnionych urzędowo dokumentów potwierdzających te związki. W okresie wojny, gdy na mieszkalne domy spadają rakiety, a czołgi mogą rozjeżdżać dobytek ludzi, których życie jest zagrożone, ważny jest po prostu – Człowiek.
To humanitarny i moralny obowiązek nas wszystkich.
Przyjmowaliśmy w Jeleniej Górze także delegacje z innych miejscowości – Równe, Tarnopol… Ich mieszkańcy zainteresowani byli współpracą - rozmowy i ustalenia, pełne optymizmu zostały przerwane agresją Rosji. Jeśli i oni zwrócą się do nas o pomoc – rozważymy wszystkie możliwości jej udzielenia.
Możemy bowiem mieć różne oceny historii, ale dziś chodzi o przyszłość. I nie tylko o przyszłość Ukrainy, czy naszych związków z tym krajem, ale także w nieco dalszej perspektywie – o przyszłość Polski i nas tutaj. Nas, którzy jeszcze do wczoraj żyliśmy w przeświadczeniu, że przecież nie może dojść do wojny, bo w żadnej wojnie nie było zwycięzców, którzy nie ponieśli strat.
Można zdobyć się na porównanie – kiedy pali się mieszkanie sąsiada, a pożar grozi jego życiu, to każdy człowiek rzuca się na ratunek, choć wie, że sam może się poparzyć.
Dzisiaj płonie nasz sąsiad – Ukraina.rn————————————————————rn🇺🇦🇵🇱rnВід сьогодні твердження, що мир є основою життя, перестало мати абстрактний вимір.rnВійна в Україні – це злочин не лише проти України, хоча сьогодні саме українці несуть її тягар і багато років будуть стикатися з її наслідками.rnБезсумнівно, злочинний режим, який розпочав війну, програє її, як і будь-який режим, який коли-небудь приймав таке рішення в історії.rnАле тисячі людей заплатять за це своїми життями, а сотні тисяч чи мільйони – втратять життя.rnТому в такій неймовірно складній ситуації ми, як країна, а також як Місто, будемо допомагати українцям, які переживають трагедію війни. Ми також будемо допомагати тому, що сотні тисяч українців у Польщі працюють у наших компаніях, підтримуючи нашу польську економіку.rnГрупа друзів з партнерського з Єленою Ґурою міста Сєвєродонецьк на Луганщині, яка сьогодні є першою лінією фронту, запитала нас, чи зможемо ми прийняти кілька десятків людей під час гострого збройного конфлікту на цій території. В основному вказувалися люди з «картою поляка» та родинними зв’язками з Польщею.rnНемає і не може бути іншої відповіді, крім «так». І не має вирішального значення, чи мають вони польське коріння чи не мають офіційно засвідчених документів, що підтверджують ці зв’язки. Під час війни, коли ракети падають на житлові будинки, а танки можуть наїздити на майно людей, чиє життя під загрозою, важливою є – Людина.rnЦе гуманітарний і моральний обов’язок для всіх нас.rnМи також приймали у місті Єленя Ґура делегації з інших міст – Рівне, Тернополя... Їхні жителі були зацікавлені у співпраці – розмови та домовленості, сповнені оптимізму, були перервані російською агресією. Якщо вони також звернуться до нас за допомогою – ми розглянемо всі можливості її надання.rnМи можемо по-різному оцінювати історію, але сьогодні мова йде про майбутнє. І не лише про майбутнє України чи наші зв’язки з цією країною, а й у трохи більш довгому ракурсі – майбутнє Польщі та нас тут. Ми, які ще вчора були впевнені, що війни не може бути, бо в жодній війні не було переможців, які б не зазнали втрат.rnМожна провести порівняння – коли горить квартира сусіда, а його життю загрожує пожежа, кожна людина поспішає на допомогу, хоча знає, що може обпектися.rnСьогодні горить наша сусідка – Україна.